Niebezpieczne zajęcia

Nie to, że chciałabym jakoś podkopywać Wasza motywację do pracy, i to w dodatku z poniedziałku z rana. Ale nauka wymaga poświęceń. Czasem bardzo dużych. Taki chichot losu, bo niektórzy zmarli na to, czym się w życiu zajmowali.

Efraim McDowell. Lekarz z Kentucky, pionier operacji chirurgicznych jamy brzusznej, kiedy nikt jeszcze nie był na tyle odważny, żeby w ogóle otwierać jamę brzuszną żywego człowieka. I żeby tam szukać przyczyn choroby, i usuwać je. Działo się to w początkach XIXw, bez znieczulenia (którego jeszcze wtedy nie było), bez aseptyki, bez poparcia środowiska medycznego, które wszelkie guzy i stany zapalne w obrębie otrzewnej pozostawiało „naturze”. McDowell z sukcesem operował torbiele i guzy jajnika.
W 1830r McDowell zmarł, z wysokim prawdopodobieństwem na zapalenie wyrostka robaczkowego. A zatem mogło go uleczyć jedynie otwarcie jamy brzusznej. Nie znalazł się jednak obok niego żaden odważny lekarz…

Otto Obermeier. Lekarz bakteriolog, odkrywca przyczyny duru pierwotnego, bakterii, nazwanej potem od jego nazwiska krętkiem Obermeiera. Zmarł w 1873 w Berlinie na cholerę, którą akurat badał w laboratorium…

Lawrence Crawen, otolaryngolog z Kalifornii. W 1950r odnotował, że żaden z jego pacjentów leczonych aspiryną, nie miał zawału serca. Swoje spostrzeżenia opublikował w Annals of Western Medicine and Surgery, a następnie w Missisipi Valley Medical Journal. Jednocześnie w ówczesnej medycynie toczyła się intensywna debata o roli dikumarolu w zapobieganiu zawałom serca. Jeśli dodamy do tego ponoć grubiański sposób bycia oraz publikowanie swoich obserwacji w periodykach medycznych o niejasnej reputacji i niewielkim znaczeniu, to czy możemy być zdziwieni, że obserwacje Crawena zostały zupełnie zignorowane? Jak na ironię, niedługo po pojawieniu się wy publikacjach, Crawen zmarł… na zawał mięśnia sercowego…


Wiliam Halsted. Kowboj wśród chirurgów, fantazja i zimna krew w jednym. Taki, co się nie certoli, i gdy trzeba to przeprowadzi transfuzję własnej krwi dla swojej siostry, zoperuje pęcherzyk żółciowy własnej matki, choćby to miała być pierwsza taka operacja na kontynencie północnoamerykańskim. Uzależniony od kokainy i morfiny, więc może stąd ta kowbojska odwaga. Ojciec amerykańskiej chirurgii, jego nazwisko nosi operacja raka piersi i przepukliny pachwinowej. To on wprowadził do chirurgii gumowe rękawiczki. Zmarł w 1922r po operacji na pęcherzyk żółciowy, wadliwie przeprowadzoną przez jego własnych uczniów. Auć.

Linda Hazzard. Szarlatanka i oszustka, w 1908r. wydała swoją książkę Głodówka sposobem na walkę z chorobą. W tym samym roku zmarła z wycieńczenia pierwsza osoba stosująca się do rad zawartych w tej książce.
Autorka uważała, że toksyny, które są źródłem chorób, można usunąć głodówką. Prowadziła klinikę, w której „leczyła” ludzi długotrwałym postem, a także (wykorzystując fizyczne i psychiczne osłabienie swoich pacjentów) nakłaniała ich do przepisania na nią majątków w testamentach.
Na skutek tej działalności wylądowała w więzieniu, przy czym po 2 latach została zwolniona warunkowo. Otrzymała zakaz praktykowania medycyny, natomiast otworzyła w Ollala „szkołę zdrowia”, gdzie nadal praktykowała głodówki. Tak oddała się swojemu życiowemu powołaniu, że w 1938r zmarła na skutek swojej diety oczyszczającej, którą właśnie prowadziła z ogromnym, jak widać, zaangażowaniem…

A Wy… co dziś robicie w pracy?

https://www.nature.com/articles/151194c0 ;
– Thorwald Jurgen, Stulecie chirurgów, Wydawnictwo Znak, Kraków 2010;
– Lang Lydia, Pedersen Mate, Szarlatani. Najgorsze pomysły w dziejach medycyny. Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2019;  – G. Tsoucalasi, M. Karamanoui and G. Androutsos, Travelling throught time with aspirin, a healing companion, EUROPEAN JOURNAL OF INFLAMMATION Vol. 9, no. I, 13-16 (2011) .